அன்றாடத் தொகுப்புகள்: மே 12, 2010

நீ முதன் முதலில் வெளிச்சத்திற்கு வந்து சூரியனை பார்த்து கண் கூசுகிறதென – கண்களை மூடிக் கொண்டு திறக்க இயலாமல் தவிப்பும் சிரிப்புமாய் நிற்க, நானும் அம்மாவும் உனை ‘ஹே…எனக்.. கிண்டலடிக்க, நீ கண்களையும் திறக்க முடியாமல் முடியவில்லையே எனும் இயலாமையையும் மறைக்க முயன்று சிரித்து மழுப்பிய அழகை எந்த புகைப்படத்தில் பதிந்து வைப்பேன்???? பதிய … Continue reading →

சிலநேரம் அம்மா அம்மா என்றழுவாய்.. அம்மாவிடம் தந்தாலும் அப்பா அப்பா என்றழுவாய்., நானும் எனக்காக அழுகிறாயோ என்றெண்ணி தூக்கி மார்மேல் போட்டு தட்டுவேன் நீ இன்னும் கதறி அழுவாய்.., ஒன்றும் புரியாமல் மீண்டும் – அம்மாவிடமே தருவேன்.. என்ன செய்வதென்று புரியாமல் எப்படியாவது உன் அழையை நிறுத்தும் எண்ணத்தில் – அவள் உருக உனை அனைத்துக் … Continue reading →

நடு இரவில் எழுந்து அழுவாய்; கதறுவாய்; கனவு கண்டிருப்பாயோ என்றெண்ணி சாமியறை சென்று திருநீரெடுத்து – எதையோ எண்ணி உன் நெற்றியில் வைப்பேன், உனக்கு அழை நின்றதோ இல்லையோ – எனக்கு என்னம்மா அப்பா இட்டதெல்லாம் நினைவுக்கு வரும்!

நான் யாரை பார்த்தாலும் என் பிள்ளை இப்படி என் பிள்ளை அப்படி என்று என்னென்னவோ சொல்கிறேன்; நீ நாளை வளர்ந்த பிறகு உன்னப்பா – இப்படி இப்படி என்றெல்லாம் உனக்கு நினைவிலிருக்குமா!!

உனை – சற்று வளர்ந்ததும் கடைக்கு அழைத்துச் சென்றேன், நீ குழந்தை பொம்மை எடுத்தாய் வீடெடுத்தாய் வண்டிகள் எடுத்தாய் நாய் கரடி பொம்மைகள் எடுத்தாய், மிதிவண்டி சொப்புகளென – என்னென்னவோ எடுத்தாய், எல்லாவற்றையும் பார்த்து துள்ளி குதித்தாய் – சரி வைத்துவிட்டு வா போகலாமென்றால் முடியாதென்று அழுதாய் – அவைகளை எல்லாம் பிடுங்கி கடையிலேயே வைத்துவிட்ட … Continue reading →